ตกหลุมรัก.. ทนไม่ไหว

posted on 02 Nov 2009 18:52 by rome in Write

เขิน - ยามแรกพบสบตากับเขา.
ฉันแทบจะม้วนตัวลงไปกองกับพื้น.
"ใจละลาย" เพิ่งรู้ว่าเป็นอย่างไรก็วันนี้.

ฉันหลบสายตาที่เขาจ้องมองมา.
หลีกเลี่ยงมองไปที่ปลายเท้าของฉันแทน.
ก็สายตาคู่นั้นน่ะสิ..มันช่างหวานยิ่งนัก.
นี่หรือเปล่า... ที่ว่า..
"ผู้ชายตาสวยมีชัย ได้ใจสาวไปกว่าครึ่ง"

นอกจากเขาจะตาคมและสวยแล้ว
รูปร่างชายหนุ่มค่อนข้างต้องตาต้องใจคนมองชะมัด.
สูงประมาณ 175 หุ่นไม่ดูบอบบาง
แต่ก็ไม่หนาแลดูบึกบึนหรืออ้วนจนเกินไป.
ผิวสีแทนยิ่งยามต้องแสงไฟ ยิ่งดูดี..

โอ๊ยยยยยย.. ไม่ไหวแล้ว
อย่าจ้องหน้ากันอย่างนี้

ฉันแทบจะยืนขาสั่น
มือที่ควรจะแนบตัวก็บิดไปมา..
ไม่รู้จะหยิบอะไรมาแก้เขิน
อ้ำๆ อึ้งๆ อ้าปากจะพูดอะไรสักอย่าง
ก็ดูเหมือนลำเสียงจะไม่เปล่งออกมา..
หรือไม่ก็แผ่วเบาเต็มทน..
แทบไม่ได้ยินเสียงของตัวเอง

โอ๊ยยยยยย.. ไม่ไหวแล้ว
ทำไมจ้องหน้ากันนานขนาดนี้.

ฉันเลือกก้มมองเท้าตัวเองอีกที
ยามที่เขาสบตา และเสียงเขาดังแว่วเข้ามาว่า..

"น้องครับ ข้าวขาหมูที่สั่งนี่ใส่ใข่มั้ยครับ คนรออยู่ข้างหลังอีกสามคนนะครับ"

เฮ้อ ~ ไม่ให้อ้วนได้ไง กินข้าวขาหมูมาสี่ถึงห้าวันแล้ว
คุณแม่..(ป้าที่มาขาย) เล่นพาลูกชายมายืนช่วยขายแบบนี้
ลูกค้าอย่างฉันก็ตกหลุมซื้อทานทุกวันเลยล่ะ..