ทีละเรื่อง เรื่องละอัน รวมกันเป็นเหตุผล
posted on 31 Oct 2009 17:13 by rome in Diary
12.00 น.
เสียงเปิดประตูบ้านดังขึ้น ฉันเงยหน้าไปมอง
เพื่อน : ทำไมนอนแผ่กลางบ้าน คว่ำหน้าอ่านหนังสืออย่างนั้นล่ะ ทำตัวเป็นคนขี้เกียจไปได้
ฉัน : ไม่ได้เรียกว่าขี้เกียจ
เพื่อน : ไม่ได้เรียกขี้เกียจแล้วเรียกอะไร?
ฉัน : ก็แค่ทิ้งตัวนอนราบตามแรงโน้มถ่วงของโลก อย่าไปฝืน
เพื่อน : เอ่อ แล้วกินอะไรยัง?
ฉัน : ยัง
เพื่อน : ไม่หิวเหรอว่ะ ที่บ้านไม่มีอะไรเหรอ?
ฉัน : มี น้องสาวเพิ่งกลับมาจากบ้านนอกเอาแหนมเนืองมา กินด้วยกันไหม?
เพื่อน : เออๆ อยากกินเหมือนกัน
ฉัน : แหนมเนืองอยู่ในตู้เย็น จานอยู่หลังบ้าน จัดใส่จานเลยเพื่อน
หลังจากฝืนแรงโน้มถ่วงของโลกมานั่งหยิบผัก จับเครื่องเคียง ห่อแล้วม้วนๆ ก่อนเอาเข้าปาก ไอ้นิตยสารที่วางอยู่ข้างๆ พอเจอพัดลมก็เปิดผลับ ผลับ ผลับ.. "วิธีลดความอ้วนอย่างมีหลักการ" "วิธีลดพุง" "วิธีลดต้นขา" สารพัดวิธีจะลดเรียงร้อยมาเป็นเล่ม จะสลิมไปถึงไหน?
ใจหนึ่งพอเห็นแบบนั้นก็อดที่จะก้มลงมองพุงที่ย้วยย้อยออกมานิดหน่อยไม่ได้ จะอดตามก็คงไม่ไหว ไม่อยากฝืนปาก แต่ถ้าอ้วนขึ้นเกิดเป็นห่วงขึ้นมาก็จะอึดอัดคับพุงเวลาสวมใส่โดยเฉพาะกางเกงยีนส์ จะออกกำลังกายก็ขี้เกียจเหลือเกิน เอ! หรือว่าเรากำลังเข้าสู่วัยเจริญเติบโต
นอกจากให้เหตุผลรับรองตัวเองไปว่าไม่อยากฝืนแรงโน้มถ่วงของโลก ยังคิดไปอีกว่า ณ. เวลานี้เรากำลังเจริญเติบโตย่างเข้าสู่วัยรุ่น.. ช่างเป็นเหตุผลที่ค้างๆ คูๆ หรือว่าเป็นเหตุผลที่ดีหว่า?
ที่แน่ๆ จะไม่แปลกใจ หากว่าน้ำหนักมันขึ้น!!
#1 By Firodendon on 2009-10-31 17:34