OK. Go -->>

 มือใครจำได้ไหมหว่า

 ภูสอยดาว  ยามเช้าตรู่

 เม็ดฝน ชุ่มฉ่ำ กับดอกไม้ริมทาง

อีกตั้ง 6.2 กม.กว่าจะถึงที่หมาย

 ดอกไม้ยืนหยัด 

เพราะข้อความในโปสการ์ดของคุณมิ่ง  "ตื่นเช้า รับอากาศดี ฟังเสียงนกร้อง  นั่งมองฟ้ากว้าง ไออุ่นจากแก้วกาแฟ..."  มันกระตุ้นต่อมการเดินทางจนทำให้อยากไปที่ไหนสักแห่ง 

เข้าโลกออนไลน์ msn สักพักก็มีข้อความหนึ่งพิมพ์มาว่า "ผมจะออกทริปภูสอยดาว  จะไปไหมครับ"  ตกลงใจไปโดยไม่คิดอะไร  ไปถึงตีนภูก็นึกขึ้นได้ว่า "ตรูไม่ได้ออกกำลังกายมาได้สักพักนี่หว่า  จะไหวไหมเนี่ย  ปีนภู 6 กิโล  โอ๊ววว..."

หน้าตาสมาชิกร่วมทริปแต่ละคนยังละอ่อนอยู่เลย  ยกเว้นลุงเสื้อขาวใส่แว่นนั่น  คุณ Kingmoji (อันที่จริงมีสมาชิกทั้งหมด 9 คน หญิง 6 ชาย 3 อยากเห็นครบคนต้องรอลุงแกอัพ)

 มีตอนต่อไป  โปรดติดตาม

มาโปรยภาพไว้ก่อน  เดี๋ยวเราค่อยไปด้วยกันเนอะ