--- อายุต่ำกว่า 18 ควรมีผู้ปกครองชี้แนะ
"เหี้ย" กำลังดัง
ใครๆ ก็พูดถึง ชักอิจฉา เกาะเหี้ยดังดีไหม?
-----------------------------------------------------------
วรนุชคนแรก : เดี๋ยวจะไปเปลี่ยนชื่อใหม่ ชื่อนี้มันไม่ดี
วรนุชคนที่สอง : เดี๋ยวๆ มีเพื่อนหรือคนที่รู้จักชำนาญเรื่องเหี้ยไหม? เราต้องศึกษาเข้าถึงเหี้ยเสียก่อน
วรนุชคนแรก : ต้องศึกษาด้วยเรอะ?
วรนุชคนที่สอง : ศึกษาดิ บางครั้งยังมีประโยคบอกเล่าเลย อย่างสวยเหี้ยๆ หล่อเหี้ยๆ ตกลงแล้วเหี้ยมันดีหรือไม่ดี?
นั่งในห้องสมุด ได้ยินผู้หญิงสองคนปรึกษากันก็นึกขำ จำได้ว่าเคยอ่านหนังสือ "เรื่องเหี้ย-เหี้ย" ของ "หมอนคร" บนรถเมล์ หัวเราะคิกๆ ตัวหอบอยู่ริมหน้าต่าง หางตาเหลือบแลเห็นคนที่นั่งข้างเคียงมองเป็นระยะๆ หากจะตีความออกมาเป็นคำพูดคงจะประมาณว่า "มึงหัวเราะเหี้ยอะไรว่ะ?"
"เหี้ยกับคนใครเลวกว่ากัน" สมมติฐานบทแรกต่อจากคำนำ สรุปตั้งแต่เนื้อ หนัง ไข่ ขี้ จนกระทั่งถึงพฤติกรรมระหว่างเหี้ยกับคน ขอสรุปบางตอนดังนี้
หนัง
-เหี้ยมีหนังสวย บางตัวดำสนิท บางทีก็เหลืองสด งดงาม คนเราล่าเหี้ยเอาหนังเหี้ยมาวางขาย !!!
-หนังคน เจ้าของมักจะไม่พอใจ ก่อนจะออกงานนี่ต้องปะทินโฉม โป๊ะกันเข้าไปไม่ให้ใครสักเกตได้ว่าหนังตัวเองน่ะเหี่ยว ปัจจุบันมีการพยายามดึงหนังให้เต่งตึง ประมาณว่า 80 แล้วก็ยังไม่ปลง
อ่านแค่ 8 หน้าก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้และแทบจะเห็นพ้องไปกับหนังสือทั้งๆ ที่มีคำเตือนโปรยไว้หลังปก
"คุณที่กำลังถือหนังสือ "เรื่องเหี้ย-เหี้ย" อยู่ในมือ โปรดทราบ ถ้าคุณใจไม่แข็งจริงก็ไม่ควรอ่านเรื่องนี้ เพราะถ้าขืนอ่านไปจนจบจะต้องเชื่อว่าเหี้ยดีกว่ามนุษย์ เนื่องจากเหตุผลที่นำมาอ้างมีหลักฐานสมบูรณ์ เมื่อเชื่อว่าเหี้ยดีกว่ามนุษย์ ก็อาจซาบซึ้งจนถึงกับเคารพนับถือเหี้ยขึ้นมาจริงๆ แล้ว บ้านเมืองจะยุ่ง
--- ถ้าขืนไม่เชื่อก็ลองอ่านไปสิครับ
---แต่อย่าหาว่าผมไม่เตือนก็แล้วกัน"
ฉันเป็นคนที่ใจและหัวแข็ง (ดื้อนั่นแหละ) ยังอดคล้อยตามไม่ได้ ในเมื่อผู้เขียนหาข้อมูลมาเต็มที่ทั้งลักษณะข้อมูลของเหี้ย ประโยชน์ของเหี้ย การผสมพันธ์ วิธีการจับเหี้ย แถมมีรูปผู้ชำนาญการ(จับ)เหี้ยให้เห็นชัดๆ
ก่อนจะจบ ผู้เขียน บรรยายไว้ว่าความเลวของมันอยู่ที่ลักเป็ดลักไก่กินเพื่อให้ชีวิตอยู่รอด มนุษย์ทำคล้ายกัน แต่บทลงโทษน้อยนิด บางครั้งไม่มีการลงโทษ ความเลวของเหี้ยจึงจัดว่าน้อยเหลือเกิน
หน้าสุดท้ายมีการยกตัวอย่างผู้ที่ภูมิใจในตัวเหี้ย และเนื่องจากเป็นชื่อคนค่อนข้างมีชื่อเสียง ไม่กล้าบังอาจเขียนตาม ฉันขอดัดแปลงชื่อแต่คงความหมายก็แล้วกัน
คืนหนึ่งในงานเลี้ยงรุ่น
สุภาพบุรุษท่านหนึ่งทักเพื่อนเก่า
สุภาพบุรุษ : คุณสมมติ สบายดีหรือครับ"
นายสมมติยืนเซ่อ คิดไม่ถึงว่าเพื่อนจะเรียกชื่อโดยใช้ "คุณ" นำหน้า
สักพักมีเพื่อนอีกคนเดินมาตบหลัง
"อ้ายเหี้ยสมมติ มานานแล้วเหรอว่ะ"
สมมติ หน้าระรื่น หัวเราะเอิ๊กๆ พลางกล่าวว่า
"เออว่ะ อ้ายสาด เอ็งสบายดี?"
---ดัดแปลงเรื่องเหี้ย-เหี้ย หน้า 106---
ในเมื่อยังมีคนภาคภูมิใจในตัวเหี้ย
ถ้าหากมีคนมาชมสวยเหี้ยๆ หล่อเหี้ยๆ เราก็ควรจะภูมิใจ 
-----------------------------------------------------------
เคยเขียนประวัติ เรื่องเหี้ยๆ อย่างขำๆ ไว้เมื่อสองปีที่แล้ว
เรื่องหนังสือ เอ่อ! อาจจะหายากนิดหน่อย ลืมไปว่ามันเป็นหนังสือเก่า(ดูสภาพหน้าปกที่สแกนให้ยลได้เลย
) พอดีเห็นเหี้ยกำลังดัง จึงนึกถึง ไปควานมาอ่านอีกหน เอาเป็นว่าใครอยากอ่านเดี๋ยวจัดส่งให้ก็แล้วกันค่ะ ปันกันอ่านเนอะ 
เสริจจาก Google มาให้ค่ะ
ในห้องสมุดมหาวิทยาลัยราชภัฎพระนครศรีอยุธยาก็มีค่ะ
Author หมอนคร.
Title เรื่องเหี้ย-เหี้ย
Imprint กรุงเทพฯ : เจริญวิทย์การพิมพ์, 2527
Item Barcode 1003001389
เนื้อหาในเล่มเป็นสารคดีประวัติเหี้ยค่ะ คิดว่าเป็นสารคดีเลยผ่าน เอ๊ะ! ว่าแต่หนังสือเล่มนี้วางแผงปี 2527 ไม่ทราบว่ากองเซนเซ่อร์เกิดก่อนหรือหลัง?!?
#1 By มุมเล็กๆ ของญาดา on 2009-07-03 20:45