OK. Go -->>

เรียน.. เจ้านายที่เคารพ

หลังจากที่ได้รับมอบหมายมาที่กาญจนบุรี  ดิฉันและทีมงานก็บึ่งรถมาทันใดและด้วยความตั้งใจจึงทำให้งานสำเร็จลุล่วงอย่างรวดเร็ว  

จังหวะกำลังเดินทางกลับกรุงเทพ  พวกเราคิดได้ว่าไหนๆ ก็มาแล้ว  เลยแวะถ้ำกระแช -ทางรถไฟสายมรณะ  เดินเล่นไปเรื่อยๆ  เพลินไปนิด  ครั้นดูนาฬิกาก็ปาเข้าไปหนึ่งชั่วโมง  จึงรีบขึ้นรถ  

ขับไปสักพักก็นึกได้อีกว่า.. พวกเราต้องแวะไปชมสุสานทหารพันธมิตรดอนรัก


โชคดีที่ถึงแม้จะมีแดด  แต่ก็มีลมพัดให้กายเย็น  สบายๆ  พวกเรากะว่าจะหาที่พักนอนคืนหนึ่ง...

เขียนได้แค่นี้ก็นึกขึ้นมาว่า..  

เจ้านายจะอนุญาติให้ลางานหนึ่งวันหรือว่าจะลางานตลอดชีวิต !!!


ปรึกษาเพื่อนร่วมงานลงมติกันเป็นเอกฉันท์  เพื่อความปลอดภัยแต่ละคนบอกให้เขียนถึงหัวหน้าแผนกที่สนิทกันแทน  ฉันจึงร่างจดหมายคร่าวๆ  ก่อนที่จะส่ง e-mail

ถึง.. พี่นิดที่เคารพ

ด้วยความตั้งใจในการทำงาน  พวกอ้อมจึงทำงานที่ได้รับมอบหมายเสร็จอย่างรวดเร็วสมดังที่พี่นิดเคยอบรมบ่มนิสัย "ไม่ว่าจะทำอะไร  จงทำด้วยความตั้งใจ  แล้วเราจะพบกับความสำเร็จ  การประสบความสำเร็จจะทำให้เรารู้สึกดี"

ขณะนี้พวกอ้อมกำลังจะเดินทางกลับกรุงเทพ  ดันเผลอเที่ยวระหว่างทาง  ตอนนี้อยู่ที่สุสานทหารพันธมิตรดอนรักแล้ว

และเนื่องจากไม่ได้ตั้งใจเที่ยว  ทำให้การเที่ยวครั้งนี้จึงยังไม่เป็นที่เรียบร้อย ยังมีอีกหลายที่ที่ยังไม่ได้ไป อ้อมและเพื่อนขออนุญาติลาหยุดหนึ่งวันนะคะพี่

จะรีบเที่ยวอย่างเร่งด่วนกรุณาอย่าฟ้องเจ้านายและพ่อแม่นะ

ด้วยความเคารพเป็นอย่างยิ่ง

พิมพ์เสร็จ  เงยหน้าถามเพื่อน

ฉัน : แกจะให้ตรูส่งจริงๆ เหรอว่ะ

เพื่อน :ไอ้บ้า  ใครจะให้ส่งจริงๆ  เดี๋ยวซวยกันหมด

ฉัน : อ้าว..  เหรอ..  แต่...  ว้า..  คลิ๊ก Send ส่งไปเรียบร้อยแล้วอ่ะ

ปล.

-ใครจะกล้าคลิ๊กส่งเล่า 

- เพื่อนให้เขียนลาหยุด  แต่ก็รู้ผลอยู่แล้วว่าหยุดไม่ได้หรอก  เขียนขำๆ ไปงั้นอ่ะ  ไม่ได้กด Send แต่อย่างใด แอบแวะเที่ยวแป้บๆ ขากลับก็พอแล้วเนอะ