อ่านหนังสือ ดูหนัง ฟังเพลง?

posted on 26 Jun 2009 15:23 by rome  in Write

 

มีเหตุให้สงสัยบางอย่าง  และก็หลายๆ อย่าง 

จึงรีบโทรไปหาเพื่อนสนิทคนหนึ่ง



ฉัน : เฮ้ย! ถามไรหน่อยดิ  ตรูสงสัยมานานแล้ว  ลืมถามทุกที
เพื่อน : ว่า?

ฉัน : เวลาแกฟังเพลง  แกได้ฟังเนื้อร้องไหม?
เพื่อน : ตรูไม่ได้ฟังเพลงบรรเลงนะ  ถึงได้ไม่มีเนื้อร้อง  มีอะไร?

ฉัน : เปล่าๆ คือว่าเวลาแกฟังเพลง  แกรู้สึกไหมว่าเพลงนี้มีเนื้อหาอย่างไร  ผู้ชายอกหักนั่งร้องไห้บรรยายยังไง  ผู้หญิงอกหักนั่งคร่ำครวญเล่าถึงอะไร  หรือว่าฟังเนื้อหาแล้วมีกำลังใจดี  คือฟังแล้วดึงเนื้อหาเพลงออกมาน่ะ  เข้าใจป่ะ?
เพื่อน : เข้าใจๆ  เวลาฟังก็รู้นะว่าเนื้อเพลงเล่าประมาณไหน  

ฉัน : เหรอ  ฟังด้วยเหรอ?
เพื่อน : เออ  แล้วแกฟังยังไง  ไม่ได้ฟังหรือรับรู้เนื้อหาเลยรึ  ไอ้ที่เคยฟังมาทั้งหมดในชีวิตน่ะ

ฉัน : เอ่อ  ก็นึกว่าฟังเพลงต้องฟังแต่จังหวะ  ปกติเวลาฟังแล้วจะแค่รู้สึกว่า.. มันเพราะกับไม่เพราะ  เท่านั้นก็พอ
เพื่อน(เงียบไปชั่วครู่) : เวลาดูหนัง  แกจำได้มั้ยว่าใครชื่ออะไร  ตัวละครในเรื่องทั้หมดมีชื่ออะไรบ้าง

ฉัน : ไม่รู้  จำได้แต่ฉากที่ชอบ  รู้แต่ว่าใครทำอะไร  ที่ไหน  อย่างไร  แต่จำชื่อไม่ได้ว่ะ  เอ่อ  บางครั้งก็จำได้นะ  ถ้าชอบตัวละครตัวนั้นจริงๆ  ทำไมเหรอ
เพื่อน : อืม... ก็สงสัยมานานแล้วเวลาไปดูหนังด้วยกัน  ว่าเวลาออกจากโรงแล้วพูดอะไรไป  ทำไมแกถึงไม่รู้ชื่อ  แล้วสรุปแกดูยังไงเนี่ย

ฉัน : บางครั้งก็ดูแบบโดยรวม  สรุปเนื้อเรื่องว่ามันเล่าถึงอะไร  แต่บางครั้งก็ดูแบบแยกตัวละคร  พฤติกรรมคนร้ายก็ดูแต่คนร้าย  พฤติกรรมพระเอกก็ดูพระเอกว่ามันทำอะไร  พฤติกรรมนางเอกก็ดูว่าทำอะไร  ดูบทมั้งว่ามันสมเหตุสมผลกับพฤติกรรมที่แสดงออกหรือเปล่า  ต้องจำด้วยเหรอว่ะว่าใครชื่ออะไร  แค่รับรู้ว่ามันสนุก-ไม่สนุก  ไม่ได้เหรอ?


เพื่อนฉันเงียบนิดหน่อย  ไม่พูดอะไรต่อถึงเรื่องที่คุย  ชวนไปงานแต่งของเพื่อนอีกคน  แล้วก็วางสายไป  ฉันเลยมานั่งสงสัยครุ่นคิดไปเรื่อย


"ไม่ว่าจะฟังเพลง  หรือไม่ก็ดูหนัง  เราแค่รับรู้ความสึกไม่ได้เหรอ?  ว่ามันเพราะ  ไม่เพราะ  สนุกหรือไม่สนุก"



บางครั้งเวลาอ่านหนังสือ  
ฉันไม่ชอบบทสรุปของเรื่องที่คนเขียนเขียนเลยนะ  
แต่ฉันก็ชอบกลวิธีรูปแบบการเขียนของเขา  แบบวางโครงสร้างได้ดีมากๆ เลย


บางครั้งเวลาดูหนัง  
ฉันไม่ชอบการแสดงคิดว่ามันดูไปเป็นธรรมชาติ  หรือไม่ก็ไม่ชอบการดำเนินเรื่อง  
แต่ฉากบางฉากฉันก็ชอบนะ  มันเจ๋งมากเลย  อะไรประมาณนี้


แล้ว..  แล้ว.. แต่ละคนอ่าน  ฟัง  หรือดูกันยังไง?  เป็นเหมือนกันป่ะ?


 

 

หมายเหตุ.

รู้สึกว่า  ตั้งแต่เมื่อคืนวานแล้วที่ "ฟุ้งซ่าน" ชอบกล

 

 

 

Tags: กระบวนการรับรู้, ดูหนัง, ฟังเพลง, รับรู้, อ่านหนังสือ18 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ขึ้นอยู่กับว่า อ่าน ฟัง ดู เพื่ออะไร
สาระ ความบันเทิง ความพร้อมของการรับรู้ และอารมณ์ตอนนั้นเป็นอย่างไรมากกว่า

#1 By มุมเล็กๆ ของญาดา on 2009-06-26 15:43

ถ้าฟังครั้งแรกชอบ อาจจะไม่ได้ตั้งใจฟังความหมายอย่างตั้งใจ แต่ครั้งต่อไปก็ตั้งใจฟัง และดูที่ความหมาย
ถ้าเป็นหนังขอให้ Action เถอะ หรือฆ่าล้างโคตรเนี่ย สาระไม่ต้อง ยิงกัน ระเบิดกัน ฆ่ากันเลือดสาด แค่นี้ก็ชอบแล้วsad smile
(ยัยโรคจิต)sad smile

#2 By คนนอกระบบ on 2009-06-26 15:49

อย่างนี้ต้องหามูลเหตุ

ช่วงนี้ฟุ้งซ่านsad smile sad smile

#3 By นางสาวความสุข on 2009-06-26 15:49

ฟังเพลงเศร้าช่วงอกหักแล้วอินกว่าปกติ หรือเพราะปกติฟังเอาเพราะเฉยๆ แต่ไม่ได้เอาเนื้อหา เลยไม่อินเท่ากับช่วงอกหัก

แต่ถ้าฟังแล้วชอบ ก็โอเคละนะ
confused smile

#4 By พ. on 2009-06-26 16:02

คือ.. ตอนอ่าน ดู หรือฟังนี่ ฉันไม่จำแนกเลยนะว่าจะหาสาระ หรือว่าเพื่อความบันเทิง

แต่พอถึงตอนจบนี่ ก็จะพยายามมองว่าไอ้ที่อ่าน ดู ฟังทั้งหลายนั่น มันมีอะไรดี?

ประมาณว่าในความเลวยังมีความดี ในด้านมืดก็ยังมีสว่าง อะไรแบบนั้นsad smile

เพื่อนฉันชอบบอกว่าตัวฉันมีความขัดแย้งสูง ฉันไม่อยากจะคิดแบบนั้นเลยเอามาถามดูsurprised smile

#5 By นางสาวความสุข on 2009-06-26 16:02

สำหรับหนังนี่บราอูรู้เรื่องครับ
ถ้าเป็นเพลงก็มีทั้งเหมือนและไม่เหมือนจ้ะ

แต่ถ้าบราอูเคลิ้มๆ ก็จะผ่านๆ คล้าย จขบ.

เพลงที่รู้เนื้อร้องอยู่แล้วอันนี้เหมือนมันอยู่ในหัวเลยไม่มีอะไร แต่ถ้าเป็นเพลงใหม่ๆ ฟังครั้งแรกนี่เป็นครับ ฟังไปแบบเฉยๆ แล้วตอบได้ตอนท้ายว่า เพราะ กับไม่เพราะแค่นั้น
sad smile

#6 By บราอู1984 on 2009-06-26 16:04

freeda ชอบฟังเพลงและทำนองเนื้อร้อง และชอบดูหนัง ชอบทุกอย่างเลย
แต่เสียอย่าเดียว ชื่อตัวละคร นั่นเป็นปัญหามาก อ่านหนังสือก็ช่าง ชื่อตัวละครนั้นนะ ใช้ึความเข้าใจยากกว่าตัวเนื้อเรื่องเสียอีก ยิ่งเรื่องไหนตัวละครเยอะนะ แม่เจ้า...ปวดกระบาดสุดๆsad smile

#7 By freeda on 2009-06-26 16:06

^
ใช่ๆ รู้แต่พระเอก นางเอก คนร้าย และไอ้พวกมือที่สาม สี่ หรือ ห้า แค่นั้นอ่ะ sad smile

#8 By นางสาวความสุข on 2009-06-26 16:07

ของผมถ้าดู/ฟัง/อ่านแล้วไม่รู้สึกรำคาญเป็นใช้ได้ครับ
คือไม่ค่อยตั้งใจเก็บอะไรเท่าไหร่
big smile big smile

#9 By chubbyhole on 2009-06-26 16:22

ผมว่านานาจิตตังครับ...
ฟังเพลง บางเพลงชื่อเพลงบอกเนื้อหาไปในตัว เราเองก็พอเดาได้

บางคนก็ฟังเนื้อหา
อย่างเพื่อนคุณว่า ส่วนประกอบของเพลงมันมีเนื้อหาอยู่ด้วย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเพลงบรรเลงไม่ใช่เพลง บางคนฟังเสียงจิ้งหรีดร้องก็เป็นเพลง นั่นก็ต้องดูอารมณ์และบริบทของคนฟังด้วย โกรธกับแฟนมา ได้ยินเพลงอะไรหงุดหงิดก็มีครับ

แต่โดยรวมเท่าที่สังเกตนะครับ
ผมสงสัยและตั้งข้อสันนิษฐานว่า ทำไมเพลงบรรเลงคนจึงฟังน้อยและไม่ได้รับความนิยม อาจจะด้วยมันไม่มีเนิ้อร้องหรือเปล่า ดังนั้นเพลงลักษณะนี้จึงต้องใช้สมาธิฟังค่อนข้างสูง ใครชอบก็ชอบไปเลย ใครไม่ชอบก็พาลไม่อยากฟัง
ลองสังเกตในร้านหนังสือ เขาทำไมถึงชอบเปิดเพลงบรรเลงครับ
ผมเคยคิดเล่นๆ ว่า หรือเพราะเนื้อหามันอยู่ในหนังสือ
เปิดเพลงเบาๆ แกล้มหนังสืออ่านเพลินๆ

ส่วนเรื่องหนังนั้น เรามักจำตัวละครที่สำคัญๆ ในการดำเนินเรื่อง อันนี้ผมว่าเป็นเรื่องปกติครับ บุคคลชายขอบเพียงเข้ามาเติมให้เรื่องราวดำเนินไปได้ แต่หัวใจสำคัญและตัวขับเคลื่อนยังคงมีไม่กี่ตัว

ครับ...บางคนจำฉาก
บางคนจำชื่อ
บางคนจำเหตุการณ์
ผู้รับสารมีประสบการณ์และผ่านการรับรู้มาไม่เหมือนกัน

คุณไม่แปลก ผมไม่แปลก
เพลงบางเพลงเพราะตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ฟัง
เพลงบางเพลงฟังนานๆ ก็เพราะ
หนังบางเรื่องชอบ แต่จำตัวละครไม่ได้
บางเรื่องเกลียด จำโคตรแม่นเลยว่ามันห่วยตรงไหน

นานาจิตตังครับ

ผมเขียนยาวเหมือนกันนะนี่ เปลืองเนื้อที่คนอื่นแล้ว
big smile

#10 By ชีวิตสำมะหาอันใด on 2009-06-26 16:32

เป็นบ่อยค่ะ.. 555555


ชอบฟุ้งซ่านเหมือนกัน..

แล้วไอ้เรื่องที่ฟุ้งซ่าน... ดันไร้สาระ 555555555555555

cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry cry

#11 By กวางน้อย... on 2009-06-26 16:34

ส่วนมากก็จะรับรู้สารที่เพลงหรือหนังหรือหนังสือนั้นพยายามสื่อออกมานะคะ
เอ้อ.. อาจจะเป็นเพราะว่าแอ้เป็นพวกสมองซีกซ้ายด้วยคืออารมณ์ความรู้สึกเป็นเรื่องรองค่ะ โดนเพื่อนด่าประจำ ว่าอินหน่อยเซ่ อินกับอารมณ์ของหนังหน่อยเซ่..

sad smile

#12 By แอ้ on 2009-06-26 16:39

เคยได้ยินประโยคหนึ่งครับพี่

หนังดีคือหนังที่เราชอบดู

big smile

#13 By redtear on 2009-06-26 17:11

ชื่อตัวละครนี่มันจำยากจริงๆ

#14 By Arcobaleno on 2009-06-26 17:24

โห.. ขอบคุณๆๆ _/||\_

ขอบคุณทุกความคิดเห็นเลยไม่ว่าจะยาวหรือสั้น ทำให้เจ้าของบล็อกนี้รู้ว่ามีคนอ่านแทบจะทุกบรรทัด ชอบๆ เปิดมุมมองให้กับฉันดี cry cry

#15 By นางสาวความสุข on 2009-06-26 17:52

บางครั้งก็ดูแบบโดยรวม สรุปเนื้อเรื่องว่ามันเล่าถึงอะไร แต่บางครั้งก็ดูแบบแยกตัวละคร พฤติกรรมคนร้ายก็ดูแต่คนร้าย พฤติกรรมพระเอกก็ดูพระเอกว่ามันทำอะไร พฤติกรรมนางเอกก็ดูว่าทำอะไร ดูบทมั้งว่ามันสมเหตุสมผลกับพฤติกรรมที่แสดงออกหรือเปล่า ต้องจำด้วยเหรอว่ะว่าใครชื่ออะไร แค่รับรู้ว่ามันสนุก-ไม่สนุก ไม่ได้เหรอ?

>>>~ คิดเหมือนกัน

บางที ชอบดูหนัง แบบไม่ได้ดูตอนเริ่ม และ ตอนจบ แต่ดูแค่ กลางๆเรื่อง แล้วก็จำแค่เฉพาะเหตุการณ์ด้วย

สุนทรียภาพ มีหลายระดับ และหลายขนาดมาก ไม่จำเป็นต้องครบองค์ทุกครั้ง
(แต่ศิลปิน เวลาทำงาน ก็อยากให้เรา ดูทั้งหมดล่ะนะ)

#16 By คาโตเน่ on 2009-06-26 19:02

นานาจิตตัง...

#17 By Seam - C on 2009-06-26 19:58

เมื่อก่อนผมก็ดูหนังเพื่อความสนุก แต่เดี๋ยวนี้ต้องทำหน้าที่เป็นนักวิจารณ์ด้วยเลยทำให้ต้องดูไปมือก็ถือปากกาจดความคิดเห็นของตัวเองยิกๆไปด้วย เดี๋ยวนี้เลยชักดูหนังไม่ค่อยหนุกแล้วครับ

#18 By Ripley on 2009-06-28 10:19