"ไปไหนดีวันนี้"
คือประโยคที่ถูกยกมาเป็นรอบที่สิบเมื่อมาถึงภูเก็ต
"ไม่มีแผนเหรอ" เพื่อนสาวถาม
เคยมาที่ไหนล่ะภูเก็ตเนี่ย ชีวิตฉันมีแผนแต่ไร้ทิศทาง หลอกพวกแกมานี่เป็นเพื่อนได้ก็บุญหัวแล้ว คิดในใจไม่กล้าพูดออกมาดังๆ
"ถามเจ้าของร้านก็แล้วกัน" นั่นคือคำตอบสุดท้าย
"ฝนตกฟ้าไม่ค่อยใส แต่ก็ปรอยๆ พี่ไปส่งก็แล้วกัน ว่าแต่อยากไปไหนกันคะ เดี๋ยวพี่จะพาไป"
นั่น.. "อยากไปไหน" มาอีกแล้ว จะตอบยังไงดีล่ะทีนี้
"แล้วแต่พี่จะกรุณาค่ะว่าไปไหนดี"
ท้ายสุดคุณตาลแห่ง 346 ได้กรุณาขับรถพาพวกฉันไปหาดในหาน แต่กว่าที่จะถึงที่หลงทางไปสองรอบ แวะข้างทางสวยๆ อยู่หนหนึ่ง อากาศเหมือนอยู่ดอยอ่างข่างที่เชียงใหม่เชียว
"จะกลับก็โทรมาบอกนะคะ เดี๋ยวมารับ"
น้ำใจมากมายถูกปล่อยลงมานอกจากพวกฉันจะหลงรักที่พักแล้วขอหลงรักคุณตาลอีกสักคนจะเป็นไรไป
ภูเก็ตกับเชียงใหม่ใกล้กันนิดเดียว
หลังจากลงรถ ฝนก็หยุด ฟ้าก็เปิด โอ้ลันล้า
ดินเลาะเรียบริ่มฝั่ง เอาเท้าแช่น้ำ คิดไปเองว่าสงสัยเป็นเพราะอิ่มทะเลที่กระบี่เป็นแน่แท้ถึงได้ไม่ลงเล่นน้ำทะเลที่ภูเก็ต นั่งรับบรรยากาศเพลินปวดฉี่ วิ่งดิ่งไปยังร้านค้า
บริการห้องน้ำ 10 บาท
มีแต่กระดาษแปะติดไว้ มองหาคนไม่เจอ ฉันจึงพุ่งสุดตัวไปหน้าประตูห้องน้ำ
"กุญแจคล้องประตู"
จังหวะที่สายตาปะทะกับลูกกุญแจที่คล้องล็อกหน้าประตูห้องน้ำก็มีคนพุ่งสุดตัวมายังที่ฉันเช่นกัน
"10 บาทพี่ 10 บาท"
เมื่อเหรียญที่กำเอาไว้ตั้งแต่เห็นราคาห้องน้ำถูกบรรจุอยู่ในมือคุณน้อง คุณน้องก็ค่อยๆ จรลีไปไขประตู
"กูปวดฉี่ เร็วๆ หน่อย" ช่วงนี้ช่างคิดในใจเยอะไปหน่อยแฮะ
ประตูห้องน้ำเปิด ฉันเข้าไปฉี่แป้บเดียวก็เสร็จ ขณะกำลังราดน้ำ ก็อดคิดเล่นๆ ไม่ได้ว่าจุดคุ้มทุนของปริมาณฉี่กับเงินที่เสียไปมันอยู่กี่หยดว่ะ ชักสงสัย 
หลังปฏิบัติการฉี่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว เดินออกไปหาเพื่อนแถวๆ หลังวัดที่เป็นทะเลสาบ(คุณตาลเรียกงี้ ขอเรียกตามก็แล้วกัน) นั่งชมวิวเพลินๆ
เหมือนอ่างข่างมะ
เพื่อนคนหนึ่งเดินมาพร้อมขาเปื้อนเลือด เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย อุปกรณ์ทำแผลไม่ได้พกติดตัวมา(พยาบาลอะไรว้าไม่พกอุปกรณ์ติดตัวเอาเสียเลย) ฉันจึงรีบวิ่งไปยังร้านค้าละแวกห้องน้ำนั้น
"พี่คะๆ ที่ร้านมินิมาร์ทยังไม่เปิด แต่ร้านอาหารพี่พอมีกระดาษทิชชูหรือสำลีบ้างไหมคะ พอดีเพื่อนเลือดออกเต็มขาเลยค่ะ อยากหาอะไรซับ"
"ไม่มี" ชายและหญิงคู่หนึ่งตอบพร้อมกัน ผู้หญิงเลือกที่จะเดินเข้าไปตรงเคาเตอร์ร้าน เด็กน้อยวิ่งออกมาพร้อมกระเป๋าคาดสะเอวในมือ ยื่นให้พี่ผู้ชาย
ร้านอาหารไม่มีทิชชู อ๋อ! เมืองท่องเที่ยว
"พี่คะ ขอซื้อทิชชูสักมวนได้ไหมคะ"
พี่ชายท่านมองตาขวาง เดินไปหยิบทิชชูให้มวนหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะ
"แกะเอา" เขาว่างั้น
ไม่ได้ให้ทั้งมวน อืม แกะเอาหมายถึง เอาสักเล็กน้อย ฉันจึงรีบม้วนกระดาษเอาพอที่จะซับเลือดได้ตลอดรอดฝั่ง คาดเดาน้ำหนักของกระดาษกับปริมาณเงิน พร้อมทั้งยื่นเงิน 5 บาท พร้อมทิชชูที่เหลือให้กับอีกฝ่าย แล้วรีบกลับมาหาเพื่อน
แน่ล่ะ แค่กระดาษทิชชูเอาไม่อยู่แน่นอน เพื่อนอีกคนนึกอะไรได้บางอย่าง
"วัด" น่าจะช่วยได้
เดินไปขอเชือกกะว่าจะเอามารัดกระดาษทิชชู่จากวัด พระท่านกลับยื่นพลาสเตอร์มาให้ 3-4 อัน
ขากลับนั่งรอรถชั่วโมงกว่า ป้าที่นั่งรอข้างๆ บอกว่า รถที่นี่ไม่มีเวลาออก คนน้อย ถ้ารวมแล้วไม่ถึง 300 ก็ไม่ออกหรอก ฉันกับเพื่อนสนทนากับป้าไปพลาง ซื้อไก่ย่างข้างทางกินด้วยกันไปพลาง
"รถถึงในเมืองกี่โมงคะ"
"ไม่รู้ ที่นี่ Slow Bus เป็นช่วงระยะทาง" ป้าเค้าว่างี้
(ค่ารถในหาน-ภูเก็ต 40 บาทเน้อ)
รถถึงจุดหมายฉันกับเพื่อนเดินไปถามตำรวจ ตำรวจก็บริการด้วยรอยยิ้ม ชี้ทิศทางของถนนกระบี่ให้และบอกทางเดินเรียบๆ เรื่อยๆ บน ถ.ถลาง จากถลางไปถนนภูเก็ต มีเพื่อนอีกคนบอกว่าที่ถนนถลางนี้มีร้านน่ารักอยู่ ฉันจึงเลือกที่จะไปพักขา ดื่มน้ำเย็นๆ พอคลายร้อนค่อยลุยต่อ และหาทางกลับห้องที่แยกบางเหนียว
ไหนๆ ก็ไหนๆ เดินไปพักไป เลือดพอไหลซึม
เดินเรียบถนนถลาง หาที่พักขา
คว้าหมับ อธิบายวิธีเล่นให้เพื่อนฟังคร่าวๆ แล้วลงมือเล่น
ก่อร่างสร้างแถวได้ 27 ชั้นมั้ง คนที่ทำล้มคือฉันเอง
อันนี้ต้องโทษโต๊ะที่ร้าน เพราะโต๊ะมันเอียง พื้นโต๊ะไม่เรียบ
โทษโต๊ะไปนู่น อย่างนี้หรือเปล่าแพ้แล้วพาล แหะ แหะ
ถึงแม้วันนี้จะไร้ทิศ ไม่มีจุดหมาย แต่ก็เรียนรู้สัจธรรมที่ว่า "คนดีก็มี คนไม่ดีก็มี" บางครั้งการเดินทางท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ ช่วยให้เรื่องที่เป็นนามธรรมกลายเป็นรูปธรรม สามารถจับต้องได้
(แล้วปริมาณและน้ำหนักของฉี่ที่มีมูลค่าเท่ากับ 10 บาทมันอยู่ที่ตรงไหน อันนี้สงสัยจริงๆ นะ ใครให้คำตอบได้หรือเปล่า อยากรู้อ่ะ โรคสงสัยมันกำเริบ)
คืนนี้(3 พ.ค. 52) นอนคุยกับเพื่อนเรื่อยเปื่อยถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างวัน
"บ้านเราก็ค้าขาย ย่ากับปู่สอนเสมอว่าให้ซื่อสัตย์ จะเห็นแก่ตัวก็ได้ แต่อย่าไร้น้ำใจ เพิ่งเข้าใจก็วันนี้"
ปล.
เราไปเรื่อยๆ สบายๆ ฟ้ามืดก็ไม่ออกจากที่พัก ร้อนมากก็ไม่ออกจากที่พัก แต่ถ้าฟ้าสว่างก็ออกมาเดินเล่นสบายๆ ชอบบรรยากาศวันอาทิตย์ที่ภูเก็ต กำลังดี 
แย่จริงๆ เลยเนอะ..
#1 By แอ้ on 2009-05-06 15:53