คำ-กระดุกกระดิกดิ้นได้
posted on 05 Feb 2009 18:00 by rome in Write
เหตุเกิดจากความว่าง
เริ่มต้นด้วยการหยิบหนังสือสอนเรื่องการใช้ "กระ" และ "กะ" พร้อมความหมาย ฉบับราชบัณฑิตยสถานมานั่งอ่าน อ่านไป อ่านมา พิจารณาเห็น "คำ" ต่างๆ จึงคัดลอกมาลงสมุดบันทึกได้ดังนี้
จากบัญชีคำ "กระ"
กระงกกระงัน กระงกกระเงิ่น กระง่อนกระแง่น กระเง้ากระงอด กระกรี๊ด กระกรุ่น กระกลับกลอก กระเกรี้ยว กระเกรียม กระจอกงอกง่อย กระจองงอง กระจ้อยร้อย กระจัดกระจาย กระจิดริด กระจิ๋วหลิว กระจุ๋มกระจิ๋ม กระปริดกระปรอย กระซี้กระซิก กระซิบกระซาบ ฯลฯ
คำที่พบส่วนใหญ่มักจะแสดงอาการเคลื่อนไหว เคลื่อนคลาด จึงลองอ่านออกเสียง เหมือนสมัยเรียนเมื่อชั้นมัธยมต้น เวลาคุณครูท่านให้อ่านกลอนสุนทรภู่พร้อมเพรียงกันทั้งชั้น พูดได้สักสามสี่คำพี่ที่นั่งข้างๆ ชะโงกหน้ามาถาม
"ทำอะไรน่ะ"
"ลองอ่านออกเสียงดูน่ะพี่ ลองมั้ยๆ สนุกนะ"
หลังจากอ่านออกเสียงกระจุ๋งกระจิ๋งกันสองคน พลันพี่แกก็เห็นความสวยงามของภาษาที่กระดุ๊กกระดิ๊กกระดิกดิ้นได้ จึงให้ลองแต่งเป็นกาพย์ เป็นกลอน
"ไอ่หย๋า แต่งไม่เป็น แต่งแล้วชอบเพี้ยน ขอแปลงเป็นกลบทแทนก็แล้วกันเนอะ"
กลบทไต่ขอบ
(เพื่อให้ง่ายสำหรับผู้อ่านจึงขอแบ่งวรรค)
ระรี้ระริก/กระซิกกระซวย/ระรวยระรื่น
จะนั่งจะยืน/จะลื่นจะลุก/จะปลุกจะปา
พะวงผวา/ละล้าละลัง/ภวังค์อุรา
กะคำกะค่า/กะเกณฑ์กะหา/ภาษากระดิก
จบเหอะ ก่อนที่จะเพี้ยนไปกว่านี้ ใครว่างก็ลองเรียบเรียงเล่น "คำ" ดู
ข้อมูลเพิ่มเติม
- กลบท คือ การประดิษฐ์ คิดแต่งคำประพันธ์ ให้มีลักษณะ แปลกไปจากเดิม โดยลักษณะ บังคับเดิม ของคำประพันธ์นั้น ยังคงใช้อยู่ครบถ้วน แต่แต่งเพิ่มเติมขึ้นให้ต้องตามลักษระของกล คำประพันธ์ ที่แต่งเป็น กลได้มีทั้ง โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน และร่าย ซึ่งสามารถแต่งได้เป็น ๒ แบบ คือ แบบกลอักษร และแบบ ซ่อนรูป (เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า กลแบบ)
ข้อมูลจาก http://www.geocities.com/bot_kawee/kolbot.htm
- ที่ฉันแต่งคือแต่งแบบกลอักษรบังคับสระ
- เล่นคำ เล่นภาษาสนุกดีนะ อาทิเช่น
พรวด พรวด พรวด พรวด พรวด
พรวด พรวด พรวด พรวด พรวด
พรวด พรวด พรวด พรวด พรวด
พรวด พรวด พรวด .. เฮ้อ โล่ง
นี่คือกิริยาอาการการเคลื่อนไหว การเคลื่อนที่ได้ดียิ่ง
ตอบตรงนี้ให้เลยโดยไม่ต้องโทรมาว่า
"เออ ตรูว่าง แต่ว่างเป็นพักๆ นะ"
#1 By นางสาวความสุข on 2009-02-05 18:19