OK. Go -->>

คืนไหนสักคืนแถวถนนรัชดา 
มีอาเจ๊คนหนึ่งไปหาเพื่อนที่โรงแรมเพื่อพบปะสังสรรค์และรับประทานอาหารแถวรัชดา 
เจ๊แกเป็นคนที่ชอบแต่งตัว  กระโปรงจะพริ้วๆ  สวมส้นสูงสัก 3 นิ้ว ถือกระเป๋าเดินเฉิดฉาย
หลังจากคุยกันสัพเพเหระเสร็จ  เจ๊แกก็เดินมาที่รถ  จังหวะที่จะเปิดประตูรถ
จู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งวิ่งมาจากไหนไม่ทราบ  เข้ามากระชากกระเป๋าสะพาย
อารามเจ๊แกตกใจและฉันคาดว่าแกคงเสียดายกระเป๋า  แกจึงกระชากกลับกระทันหัน
เจ้าโจรคงตกใจไม่คิดว่าเจ๊แกจะสู้  แถมเห็นคนวิ่งมา เลยผลักอกเจ๊แล้ววิ่งหนีไป
และด้วยแรงกระชากของเจ๊ประกอบกับแรงผลักจากโจร
อีกทั้งรากฐานที่สวมส้นสูง 3 นิ้วนั้น เป็นผลทำให้เจ๊สะดุดซีเมนต์ล้มลง  หัวฟาดพื้น
หลับไม่ได้สติสามวัน
และวันนี้ก็ได้หมดลมหายใจไปเสียแล้ว

คืนไหนสักคืนถนนพระราม 2 ซอยพุทธบูชา
ป้าของเพื่อนกลับจากที่ทำงาน  นั่งมอเตอร์ไซต์รับจ้างเข้าบ้าน 
พอลงจากรถ  มีมอเตอร์ไซต์คันหนึ่งพุ่งเข้ามา
มือของคนซ้อยท้ายได้คว้าสร้อยคอทองคำจากคอหายไปพริบตาเดียว
ป้ายืนอึ้งที่หน้าบ้านของตัวเอง

คืนไหนสักคืนถนนกิ่งแก้ว
เพื่อนฉันปิดบ้านล็อกประตูเรียบร้อย 
ก่อนจะมองคอมพิวเตอร์ 8 ตัว เก้าอี้ โต๊ะ สิ่งของในร้าน
พรุ่งนี้เราจะเป็นเจ้าของกิจการแล้ว  เราจะมีร้านเป็นของตัวเองแล้ว
เช้าวันใหม่ที่น่าจะสดใสของเพื่อนจบลงที่ว่า
ทุกอย่างหายหมด  ประตูบ้านถูกงัด

ข่าว 3 ข่าวจากคนใกล้ตัวทำให้ฉันคิดว่า
อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ไม่รู้
แต่เราระมัดระวังหน่อยก็ดี

ยิ่งเป็นผู้หญิง  ส้นที่มันสูงน่ะ เก็บไปเถอะ 
ใส่ให้มันเตี้ยหน่อยก็ดี  เวลาหนีก็จะวิ่งได้สะดวก
หรือถ้าโจรมันมีปืน  แล้วเราไม่มีจะสู้มันได้เรอะ
ปังเดียว  เราก็ตายได้แล้ว

ช่วงนี้โจรเยอะค่ะ
แต่การที่โจรเยอะขึ้นทำให้บ่งบอกอะไรบางอย่างที่กำลังก่อตัวเงียบๆ

ที่เห็นชัดคือ  คนเราเป็นทุกข์กันเยอะขึ้นค่ะ  ทุกข์กันทั้งกายและใจเสียด้วย 
ความทุกข์ทางกายก็มาจากความต้องการขั้นพื้นฐาน 
คนทุกคนส่วนใหญ่ต้องดิ้นรนต่อสู้เพียงเพื่ออยู่รอดไปวันๆ
เด็กขาดอาหาร  ผู้ใหญ่ขาดสิ่งที่ตัวเองไม่มี 
อยากมีเหมือนคนอื่นเขา  บางครั้งเพียงเพื่อที่จะได้เข้ากลุ่ม
ยกตัวอย่างผู้ใหญ่ง่ายๆ ตอนฉันทำงานที่หนึ่ง 
มีเพื่อนที่ทำงานซื้อรองเท้าแตะคู่ละ 1800 มาเดิน
คนอื่นเห็นก็เออ  สวย  อยากได้  อยากมีเหมือนเพื่อนคนนั้นบ้าง  ชวนฉันไปซื้อ
ฉันเลยสวนกลับไปว่าที่บ้านไม่ได้ผลิตแบงค์ไว้ใช้เอง  1800 เป็นค่าข้าวได้หลายมื้อเลยล่ะ

ส่วนความทุกข์ที่ทางใจนั้นก็เพราะมีการเบียดเบียนข่มเหงน้ำใจกัน 
การแก่งแย่ง  การกดขี่  การเอารัดเอาเปรียบ  คำพูดเล็กๆ น้อยๆ ก็อาจทำให้คนอื่นคิดได้
อย่างการรับประทานอาหาร  เขาอุตส่าห์เอามาให้ลองทาน  การทานไปบ่นไป 
ว่ามันไม่อร่อย  เปรี้ยวโคตร  เค็มเกิน  แต่ไม่ปฏิบัติให้เขาดูว่าต้องทำอย่างไรถึงจะอร่อย 
คนที่ทำหรือฟังบางครั้งมันเสียความรู้สึกค่ะ  เอ.. หรือว่าต้องใช้ซอสบ้าบอนั่นเหรอคะถึงจะอร่อย ... 
(วางขายเมื่อไหร่  ตายเมื่อนั้น ฟันธง)

กลับมาหาสาเหตุของทุกข์ดีกว่าค่ะ 
ทุกข์ 2 ทุกข์ที่ว่ามานั้น  ถ้าถามถึงสาเหตุคนส่วนใหญ่ก็จะบอกว่ามาจากการโกรธ  โลภ  หลง 
แต่ถ้าวิเคราะห์ให้ไกลกว่านั้นจะพบว่า เป็นเพราะตัวคนที่อยู่ในโลกมีประสาทสัมผัสทั้ง 5
ตัวเรามีการรับรู้อยู่ตลอดเวลา  ยิ่งในสภาพสังคมในปัจจุบันมีตัวกระตุ้นมากมายรายล้อม 
และด้วยสภาพโครงสร้างของระบบประชาธิปไตยและทุนนิยมที่เป็นสังคมเปิดโอกาสให้มีการแข่งขัน
ส่วนนี้ทำให้คนรวยรวยขึ้น  คนจนจนลง  มีการแสวงหาผลประโยชน์และอำนาจกันทุกวิถีทาง
จนคนเราลืมไปว่า  "ตายไปก็ไม่มีอะไรติดตัวไปด้วย"

ลูก  หลาน  เหลน  โหลนได้ไป  -- นี่ก็จะเป็นข้ออ้างที่จะบอกว่าสร้างให้ลูกให้หลาน
(จริงๆ คือตัวเองเสพจนตายไปแล้ว)
ลูกหลานบางคนเจอกรรมพันธ์ส่วนนี้เข้าไป  ชีวิตตรงนี้ก็กลายเป็นทฤษฎีลูปค่ะ
(ง่ายๆ สั้นๆ ทฤษฎีลูป ก็คือ การทำงานแล้วหมุนวนกลับมาที่เดิมนั่นเอง)

---------------------------------//---------------------------------

--- เนื้อที่โฆษณา ----

แว่วๆ มาว่ากลางปีจะมีนิยายวิทยาศาสตร์ออกเล่มหนึ่ง  ชื่ออะไรยังไม่รู้  คอยซื้อด้วย ฮ่าๆ 

---------------------------------//---------------------------------

และเมื่อคนเรามีการทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มา  ความฟุ่มเฟือยจึงกลายเป็นสิ่งจำเป็น 
ที่เล่าๆ มา ฉันคาดว่า  มันคงเป็นที่มาของคำว่า  - คนป่วย  สังคมก็ป่วย -

จำได้ว่าเคยคุยกับ น้องบัน    เรื่องสังคมดีไม่ดี  ตอนไปทานหมูกะทะกระชับมิตร 
เอาความรู้สึกส่วนตัวล้วนๆ  บอกน้องไป   มันอยู่กับสำนึกในหน้าที่และการกระทำของคนค่ะ
ใครที่อยากเห็นสังคมดี  แต่แม้กระทั่งตั๋วรถเมล์ในมือยังทิ้งลงในถังขยะไม่ได้ 
แล้วคุณจะหวังอะไรจากคนอื่น

อยากจะเห็นอะไรดีๆ  เริ่มที่ตัวคุณทำดีก่อนดีไหม

เพราะมันเป็นเรื่องใกล้ตัวหรือเปล่าเราจึงมองอะไรๆ ไม่เห็น

หมายเหตุ 

ไม่ค่อยแวะบล้อกไหนค่ะช่วงนี้อ่านหนังสือสอบ

และเพราะหนังสือนี่เองเลยมีเรื่องให้เขียน

ไว้วันไหนอู้นานๆ ขี้เกียจนานๆ จะแวะไปอ่านและทักทายเน้อ

ช่วงนี้ไฟอ่านกำลังแรงอยู่ ^^