OK. Go -->>

ตอนบ่ายๆ แวะไปรวมกลุ่มกับเพื่อน ทานข้าว  คุยกันสัพเพเหระที่บ้านเพื่อนคนหนึ่ง 
สมมติเพื่อนคนนี้ว่าชื่อ ชัย ก็แล้วกัน
บ้านชัยเปิดเป็นร้านขายยา และตรงข้ามก็เป็นโรงเรียนประถมถึงมัธยมต้น
ประมาณ 15.00 น. โรงเรียนเลิก  มีเด็กผู้หญิง 2 คน เดินเข้ามาในร้าน

"พี่ชัยๆ  ซื้อยาคุม 2 แผง"

ชัยลุกไปขาย  พวกที่นั่งคุยกันอย่างพวกฉันเหลือบมองนิดๆ
จะพูดอะไรมากก็ไม่ได้  ยั้งๆ ปากเอาไว้ก่อน

"เอ้า น้อง  รู้วิธีกินยัง เดี๋ยวแนะนำเพิ่ม"
"รู้แล้วพี่ แหม..มาซื้อบ่อย" เด็กสาวตอบ พลางยิ้มให้

"เออ แต่ขอแนะนำอีกรอบล่ะกัน  มันเป็นหน้าที่" ว่าแล้วเพื่อนชัยก็ร่ายไปเรื่อย
(อันนี้พอดีไม่มีความรู้  และก็ไม่ได้จดมาค่ะ อยากรู้เรื่องยาคุมถามหมอเองนะ)
ร่ายจนจบ  ก็พูดต่อว่า

"เฮ้ย  พี่ถามอะไร จะได้มั้ย"
"ได้พี่  ถามมาโลด  ตอบได้จะตอบให้"

"เอ่อ  พวกเอ็งไปเอากันตอนไหนว่ะ  พี่ก็เห็นเอ็งอยู่แต่ในโรงเรียนตลอดเวลา"
"หูยยย.. ตอนพักเที่ยงไงพี่  ตามตึก  หลังตึก เยอะแยะ เวลาก็ไม่ได้นานเลย  เอ  หรือว่าพี่ใช้เวลานาน"

"หน้าตาพี่ก็ดี  เมียเผลอ  ว่างๆ ก็ไปกับหนูได้นะพี่"
เด็กสาวยิ้มให้  และก็หัวเราะคิกๆ คักๆ กับเพื่อนที่มาด้วยกัน

เด็กสาวจากไปแล้ว  ฉันและเพื่อนที่นั่งกางหูคอยดักฟัง  เริ่มเปิดปาก  เปิดประเด็น

"ยังดีที่มันรู้จักป้องกัน"

โดยมีเพื่อนชัยเป็นผู้เล่า

" ทุกวันตอนเย็นจะมีเด็กวัยรุ่นตั้งแต่ประถม 4  ขึ้นไปเข้ามาในร้าน
เพื่อซื้อถุงยางบ้าง  ยาคุมบ้าง  และชัยก็จะอธิบายในการใช้ทุกครั้ง 
ให้เด็กเห็นถึงประโยชน์ของการป้องกัน  เพื่อที่จะไม่ให้เกิดผลกระทบมากมายตามมา 
โดยการยกตัวอย่างที่เด็กๆ พบเห็นในชีวิตจริง
ครอบครัวในชุมชนละแวกนี้ส่วนใหญ่มักจะพ่อไปทาง  แม่ไปทาง 
เด็กบางคนพลาด  ท้องก็ต้องลาออกจากโรงเรียน
เมื่อไม่เรียน  ไม่มีวุฒิ  เวลาที่ทำงาน  ค่าแรงก็จะได้น้อย  หากินลำบาก
ถึงตรงนี้บางครั้งก็มีเด็กผู้หญิงบางคนเถียงกลับมาว่า  นั่งหน้าร้านก็ได้ !.. "

ชัยเลยต้องอธิบายให้เด็กฟังต่อ ...
" จริงอยู่  งานที่น้องคิดว่าสบายๆ หาเงินได้ง่าย  มีทางป้องกันโรค
แต่ถ้าถุงยางรั่วล่ะ  แล้วถ้าไม่มีคนซื้อล่ะ  จะทำอะไรได้
เงินที่ได้มาง่าย  แต่ไม่กี่หนน่ะ ถ้าน้องเอาไปใช้จริงๆ ก็หมดไปกับค่าแต่งตัวแล้ว
สู้ทำงาน  ได้วุฒิมาสักใบ  อย่างต่ำก็ ปวส.
แถมยังมีความรู้ความสามารถพิมพ์ดีด  หรือคอม  หรืออะไรๆ ติดตัวมา
อย่างน้อยๆ ก็สมัครงานตามโรงงานได้  เห็นพนักงานในโรงงานนั้นไหม 
เค้าจบวุฒิไม่เท่าไหร่เอง  ทำงาน  เก็บเงิน   ซื้อทอง แถมเดือนหนึ่งก็ยังได้เที่ยวด้วย"

.

.

ชัยบอกพวกฉันว่า...
 " ทุกวันนี้กระบวนการเรียนรู้เรื่องเซ็กส์ของที่นี่ มักเกิดมาจากสภาพแวดล้อมล้วนๆ 
บ้านที่มีไม่กี่ห้องนอน  หรือว่าไม่มีเลย  แถมพ่อแม่ก็ไม่เคยสนใจลูก
เวลาเด็กๆ ไปโรงเรียน  แบบเรียนที่สอนก็.. อืม.. ไม่จำเพาะเจาะจง
แยกประเด็นให้เด็กรู้ถึงโทษ  ถึงปัญหาที่ตามมา
อีกทั้งสิ่งยั่วยุ  สภาพสังคม  ค่านิยมของคนไทยตอนนี้ไปเร็วมาก
มากแม้กระทั่งความคิด  อิสระ  เสรีภาพ  สิทธิส่วนบุคคล  และเพศสัมพันธ์ที่ใครๆ ก็มีได้

สิ่งเดียวที่เพื่อนชัยทำได้ คือ การอธิบายให้เด็กรับรู้ถึงการป้องกัน 

ฉันและเพื่อนๆ ต่างก็เห็นด้วยกับชัย 
ในเมื่อเราป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ของเด็กไม่ได้  เราก็น่าจะชี้ให้เด็กเห็นถึงผลกระทบตามมา
ไม่ใช่วันที่ 14 ก.พ. ของทุกปี ให้ตำรวจไปยืนเฝ้าโรงแรมม่านรูด  เจ้าหน้าที่รณรงค์ต่างๆ ไปยืนหน้าผับ

edit @ 25 Feb 2008 23:55:52 by นางสาวความสุข